Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sanayiden çıkarken o içimizi kaplayan "tamamdır, arabayı yeniledik" ferahlığının ömrü, ilk kırmızı ışığa kadarmış meğer... Tam ayağınızı frene dokunduruyorsunuz ve o kulak tırmalayan, diş sızlatan metalik gıcırtı yükselmeye başlıyor. Bütün o verdiğimiz emeğe mi yanalım, ustaya duyduğumuz o taze güvenin saniyeler içinde yerle bir oluşuna mı? İnsan gerçekten çıldıracak gibi oluyor.
Ustaya geri dönsen "Alışır abim, birkaç yüz kilometre geçsin keser" diyecek, hepimiz ezberledik artık bu cümleyi. Peki ama gerçekten alışır mı, yoksa sadece bizi başından salmak için mi söylüyor bunu? İşin aslı şu ki, yeni takılan balatanın o gıcır gıcır yüzeyiyle yılların yorgunluğunu taşıyan diskin birbirine öpüşmesi öyle hemen tereyağından kıl çeker gibi olmuyor. Yüzeylerin birbiriyle kaynaşması, tabiri caizse o sert köşelerin törpülenmesi zaman alıyor biraz.
O ses sadece uyum sürecinden mi kaynaklanıyor, yoksa usta dükkanda çayını yudumlarken montajda bir şeyleri eksik mi bıraktı? İşte zurnanın zırt dediği yer tam olarak burası. Balatanın arkasına sürülmesi gereken o küçücük anti-fren gıcırtı spreyini sıkmamış olabilirler mesela. Ya da fren tozlarını temizlemeden, o eski çamurun, kirin üzerine yeni parçayı paldır küldür oturtmuşlardır...
Sadece balataya yüklenmek de adil değil aslında, günahını almayalım adamların. Diskiniz dalgalıysa, incelmişse ya da artık miadı dolmuşsa, siz üzerine dünyanın en kaliteli balatasını da taksanız o ıslık sesini bastıramazsınız. Yeni parça eski teknolojiye boyun eğer bir bakıma. Eski disk yeni balatayı yer bitirir, canına okur.
Piyasayı saran o ucuza kaçılmış, taş gibi sert yan sanayi balatalardan bahsetmiyorum bile. Sırf üç kuruş daha az ödeyelim diye aldığımız o sert hamurlu parçalar, durmak bilmeyen bir keman solo dinletiyor bize şehir trafiğinde. Bazen paraya kıymak gerekiyor işte. Kaliteli ve yumuşak hamur seçmediğimiz sürece o kulak tırmalayan melodiye katlanmak zorundayız.
Biraz sabır mı gerekiyor, yoksa hemen dükkanın kapısına dayanıp hesap mı sormalıyız? Eğer ses birkaç gün içinde azalarak kayboluyorsa mesele yok, araba ritmini buluyor demektir. Ama pedala her bastığınızda pedal titriyor ve ses günden güne daha da metalik bir çığlığa dönüşüyorsa... İşte orada durun. Hiç vakit kaybetmeden o sanayinin yolunu tekrar tutmak şart oluyor.
Ustaya geri dönsen "Alışır abim, birkaç yüz kilometre geçsin keser" diyecek, hepimiz ezberledik artık bu cümleyi. Peki ama gerçekten alışır mı, yoksa sadece bizi başından salmak için mi söylüyor bunu? İşin aslı şu ki, yeni takılan balatanın o gıcır gıcır yüzeyiyle yılların yorgunluğunu taşıyan diskin birbirine öpüşmesi öyle hemen tereyağından kıl çeker gibi olmuyor. Yüzeylerin birbiriyle kaynaşması, tabiri caizse o sert köşelerin törpülenmesi zaman alıyor biraz.
O ses sadece uyum sürecinden mi kaynaklanıyor, yoksa usta dükkanda çayını yudumlarken montajda bir şeyleri eksik mi bıraktı? İşte zurnanın zırt dediği yer tam olarak burası. Balatanın arkasına sürülmesi gereken o küçücük anti-fren gıcırtı spreyini sıkmamış olabilirler mesela. Ya da fren tozlarını temizlemeden, o eski çamurun, kirin üzerine yeni parçayı paldır küldür oturtmuşlardır...
Sadece balataya yüklenmek de adil değil aslında, günahını almayalım adamların. Diskiniz dalgalıysa, incelmişse ya da artık miadı dolmuşsa, siz üzerine dünyanın en kaliteli balatasını da taksanız o ıslık sesini bastıramazsınız. Yeni parça eski teknolojiye boyun eğer bir bakıma. Eski disk yeni balatayı yer bitirir, canına okur.
Piyasayı saran o ucuza kaçılmış, taş gibi sert yan sanayi balatalardan bahsetmiyorum bile. Sırf üç kuruş daha az ödeyelim diye aldığımız o sert hamurlu parçalar, durmak bilmeyen bir keman solo dinletiyor bize şehir trafiğinde. Bazen paraya kıymak gerekiyor işte. Kaliteli ve yumuşak hamur seçmediğimiz sürece o kulak tırmalayan melodiye katlanmak zorundayız.
Biraz sabır mı gerekiyor, yoksa hemen dükkanın kapısına dayanıp hesap mı sormalıyız? Eğer ses birkaç gün içinde azalarak kayboluyorsa mesele yok, araba ritmini buluyor demektir. Ama pedala her bastığınızda pedal titriyor ve ses günden güne daha da metalik bir çığlığa dönüşüyorsa... İşte orada durun. Hiç vakit kaybetmeden o sanayinin yolunu tekrar tutmak şart oluyor.
